رئیس مرکز ملی پیشبینی و مدیریت بحران مخاطرات وضع هوا میگوید: استان هرمزگان تاکنون بارشهای مناسبی را دریافت کرده و آنطور که در اخبار آمده است بخشهایی از کرمان، حتی دریاچه جازموریان با بارشهای اخیر جان تازه گرفته و وضعیت خشکسالی مناطق فوق، مقدار زیادی بهبود پیدا کرده است.
تا تاریخ ۲۲ آذر ۳ میلیارد و ۲۱۰ میلیون متر مکعب آب وارد سدهای کشور شده است. این رقم در مقایسه با ۴ میلیارد و ۶۳۰ میلیون متر مکعب ورودی در مدت مشابه سال گذشته، کاهشی ۳۱ درصدی را نشان میدهد.
عملیات بارورسازی ابرها در ایران با هدف افزایش بارش در مناطق بحرانی انجام شد و شواهد اولیه موفقیت آن را نشان میدهد. با این حال کارشناسان تاکید دارند این اقدام تنها راهکار مقابله با بحران آب نیست و نیازمند ترکیبی از مدیریت مصرف، ذخیرهسازی و نوسازی زیرساختهای آبی است.
خشکسالی و کمآمد باران دو موضوعی است که آن را به کاهش ورودی سدها نسبت میدهند؛ دو دلیلی که به زعم برخی مسئولین سبب شده ورودی سدهای تهران به کمترین حد خود برسند.
استاد پژوهشکده بینالمللی زلزلهشناسی میگوید: از سال ۱۳۵۰ تا ۱۴۰۴ اضافه برداشت تجمعی در استان تهران به حدود ۶ میلیارد متر مکعب رسیده و در استان البرز حدود ۲ میلیارد متر مکعب از آب سفرههای زیرزمینی اضافه برداشت شده است.
لورا پادیسون نوشت: کمبود آب محدود به تهران نیست. از آغاز فصل بارشها، تقریبا ۲۰ استان ایران شاهد قطرهای باران نبودهاند و حدود ۱۰ درصد از سدهای کشور خشک شدهاند.
از پکن تا تهران؛ تجربهای که میتوانست بحران ایران را تغییر دهد/ سهگانه بحران: آب، فرونشست و آلودگی هوا/ «اگر همه آب خلیجفارس را هم به تهران بیاورید، اتفاقی نمیافتد»
ویدیویی ساختهشده با هوش مصنوعی منتشر شده که وضعیت رودخانهها و دریاچههای بزرگ ایران را در گذر زمان به تصویر میکشد؛ تصاویری که روند خشکشدن و تغییرات دردناک منابع آبی کشور را بهطور ملموس نشان میدهد.
ویدئویی از بزرگراه آزادگان تهران نشان میدهد که روزانه هزاران لیتر آب بدون استفاده هدر میرود؛ صحنهای که بار دیگر ضرورت مدیریت منابع و رسیدگی فوری به زیرساختهای شهری را یادآور میشود.
سد لتیان، یکی از منابع اصلی تأمین آب آشامیدنی تهران، این روزها با کاهش شدید ذخیره آب روبهروست؛ شرایطی که میتواند زنگ خطر جدی برای مدیریت منابع آبی پایتخت باشد.
تامین آب در مناطق مختلف کشورمان با چالش تراز منفی روبهرو شده است. متاسفانه این تراز منفی بخصوص در زمستان پیش رو افزایش چشمگیری خواهد یافت. بگونهای که با عدم بارش باران کافی با تشدید کاهش تولید آب با تراز منفی بیشتری در زمستان مواجهه خواهیم بود. این در حالی است که کمبود آب در آینده بالطبع، با کسری بودجه دولت و عدم سرمایه گذاری مناسب در حد بحرانی تشدید خواهد شد
پنج خطای فاجعهبار در سیاستگذاری آبی، کشور را به مرز بیآبی رسانده است. از سدسازیهای بیمحابا و چاههای غیرمجاز تا کشاورزی ناکارآمد و بیاعتنایی سیستماتیک به علم ایران را درگیر یکی از بزرگترین بحرانهای تاریخ خود کرده است
«تصاویر ماهوارهای تازه از دریاچه ارومیه، فاجعهای زیستمحیطی را به نمایش گذاشتهاند؛ پهنهای که روزگاری بزرگترین دریاچه داخلی ایران بود، امروز به بیابانی خشک و بیآب بدل شده است.»